นักวิทยาศาสตร์ที่ได้รับรางวัลโนเบล

รางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ (สวีเดน: Nobelpriset i fysik, อังกฤษ: Nobel Prize in Physics) เป็นรางวัลโนเบลหนึ่งใน 5 สาขา ที่ริเริ่มโดยอัลเฟร็ด โนเบล ตั้งแต่ ค.ศ. 1895 โดยสถาบัน Royal Swedish Academy of Sciences แห่งประเทศสวีเดน เป็นผู้คัดเลือกผู้รับรางวัล ซึ่งมีผลงานวิจัยด้านฟิสิกส์อย่างโดดเด่น มีพิธีมอบเป็นครั้งแรก เมื่อ ค.ศ. 1901 พิธีมอบรางวัลมีขึ้นในวันที่ 10 ธันวาคม ของทุกปี ซึ่งตรงกับวันคล้ายวันเสียชีวิตของอัลเฟร็ด โนเบล ที่กรุงสต็อกโฮล์ม

พุทธศักราช 2444 – 2468ปี พ.ศ./ค.ศ. ชื่อ ประเทศ
2444/1901 วิลเฮล์ม คอนราด เรินต์เกน จักรวรรดิเยอรมัน สำหรับการค้นพบรังสีเอกซ์
2445/1902 เฮนดริก ลอเรนทซ์
ปีเตอร์ เซมาน เนเธอร์แลนด์ “ให้ไว้เพื่อความระลึกถึงผลงานอันเลิศที่พวกเขาได้ฝากไว้ ด้วยการทดลองต่างๆ เกี่ยวกับผลของสภาพแม่เหล็กต่อปรากฏการณ์การแผ่รังสี” ดูเพิ่มเติม ผลกระทบเซมาน
2446/1903 อ็องตวน อ็องรี เบ็กแรล ฝรั่งเศส “ในการระลึกถึงผลงานอันเยี่ยมที่เขาได้ทำไว้โดยการค้นพบกัมมันตภาพรังสีที่เกิดขึ้นเอง (spontaneous radioactivity)”
ปิแยร์ กูรี
มารี กูรี ฝรั่งเศส
โปแลนด์/ ฝรั่งเศส “ในการระลึกถึงผลงานอันเยี่ยมที่พวกเขาได้ให้ไว้โดยงานวิจัยที่พวกเขาทำร่วมกันเกี่ยวกับ ปรากฏการณ์การแผ่รังสี ที่ค้นพบโดยศาสตราจารย์ อองรี เบ็กเกอเรล”
2447/1904 จอห์น วิลเลียม สตรัทท์
สหราชอาณาจักร “สำรับการสืบเสาะค้นหาความหนาแน่นของก๊าซต่างๆ ที่สำคัญมาก และ การค้นพบ อาร์กอน ซึ่งเกี่ยวโยงกับการศึกษาเหล่านี้ของเขา”
2448/1905 ฟิลิปป์ เอดูอาร์ด แอนตัน วอน เลนนาร์ด จักรวรรดิเยอรมัน “สำหรับงานเกี่ยวกับ รังสีแคโทดต่างๆของเขา”
2449/1906 โจเซฟ จอน ธอมสัน สหราชอาณาจักร “ให้ไว้เพื่อความระลึกถึงคุณอันยิ่งใหญ่ในการสืบเสาะค้นหาทาง ทฤษฎี และ การทดลอง เกี่ยวกับการนำไฟฟ้าด้วยก๊าซต่างๆ”
2450/1907 อัลเบิร์ต อับราฮาม ไมเคิลสัน สหรัฐอเมริกา “สำหรับอุปกรณ์ทัศนศาสตร์ที่มีความแม่นยำ และ การสืบเสาะค้นหาอย่างจำเพาะ และ การวัดผลอย่างเป็นตรรก ซึ่งได้ดำเนินไปด้วยความช่วยเหลือของพวกเขา” ดูเพิ่มเติม การทดลองของไมเคิลสัน-มอร์เลย์
2451/1908 กาเบรียล ลิพพ์มานน์ ฝรั่งเศส “สำหรับ แผ่นภาพลิพพ์มานน์ ซึ่งเป็นวิธีที่จะผลิตซ้ำภาพสีในการถ่ายภาพ โดยยืนพื้นบนปรากฏการณ์การแทรกสอด”
2452/1909 กูกลิเอลโม มาร์โคนิ
คาร์ล เฟอร์ดินานด์ บรอน แม่แบบ:Country data Italy old จักรวรรดิอิตาลี
จักรวรรดิเยอรมัน “ในการระลึกถึงการมีส่วนร่วมในการพัฒนาโทรเลขไร้สายของพวกเขา”
2453/1910 โยฮานัส ดิเดอริค วาน เดอ วาลส์ เนเธอร์แลนด์ “สำหรับงานเกี่ยวกับสมการสถานะของก๊าซ และ ของเหลว” ดูเพิ่มเติม แรง วาน เดอ วาลส์
2454/1911 วิลเฮล์ม วีน จักรวรรดิเยอรมัน “สำหรับการค้นพบเกี่ยวกับกฎที่ใช้อธิบายการแผ่รังสีความร้อนของเขา”
2455/1912 นิลส์ กุสตาฟ เดเลน สวีเดน “การประดิษฐ์ลิ้นปิดเปิดอัตโนมัติที่ออกแบบเพื่อใช้ในการทำงานร่วมกับเครื่องสะสมก๊าซ ใน ประภาคาร และ ทุ่นแสง (light-buoys)”
2456/1913 ไฮเก คาเมอร์ลินจ์-โอเนส เนเธอร์แลนด์ “สำหรับการค้นคว้าวิจัยของเขาในสมบัติของสสารที่อุณหภูมิต่ำ ซึ่ง ในท่ามกลางสิ่งอื่น นำไปสู่การผลิต ฮีเลียมเหลว (liquid helium)”
2457/1914 มากซ์ วอน ลอ จักรวรรดิเยอรมัน “สำหรับการค้นพบการเลี้ยวเบนของเอกซ์เรย์โดยผลึกของเขา”
2458/1915 ลอเรนซ์ แบรกก์
เซอร์เฮนรี แบรกก์ สหราชอาณาจักร
ออสเตรเลีย (ออสเตรเลียใต้, ภายหลังคือ ออสเตรเลีย) การวิเคราะห์โครงสร้างผลึกโดยใช้รังสีเอกซ์
2459/1916 ไม่มีการมอบรางวัล เงินรางวัล มอบคืนแก่กองทุนพิเศษของรางวัลสาขานี้
2460/1917 ชาลส์ โกลเวอร์ บาร์คลา สหราชอาณาจักร “สำหรับการค้นพบลักษณะเฉพาะของการแผ่รังสีเรินต์เกนของธาตุต่างๆ”
2461/1918 มากซ์ พลางค์ จักรวรรดิเยอรมัน “ให้ไว้เพื่อความระลึกถึงผลงานที่เขาได้ฝากไว้ในความก้าวหน้าของฟิสิกส์ด้วยการค้นพบพลังงานที่ไม่ต่อเนื่อง (energy quanta)” ดูเพิ่มเติม ค่าคงที่ของพลางค์.
2462/1919 โยฮานัส สตาร์ค จักรวรรดิเยอรมัน “สำหรับการค้นพบผลกระทบดอพเพลอร์ ในรังสีคานาล (หรือ รังสีเอโนด) และ การแยกออกของ เส้นความถี่จำเพาะ (spectral lines) ในสนามไฟฟ้า”
2463/1920 ชาลส์ เอดูอาร์ด กูอิลลอเม สวิตเซอร์แลนด์ “ในการระลึกถึงผลงานที่เขาได้ฝากไว้ สำหรับการวัดที่แม่นยำในฟิสิกส์ โดย การค้นพบสิ่งผิดปกติใน สตีลอัลลอย ของ นิเกิล”
2464/1921 อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ สาธารณรัฐไวมาร์
สวิตเซอร์แลนด์ “สำหรับผลงานของเขาในฟิสิกส์ทฤษฎี และโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับคำอธิบายปรากฏการณ์โฟโตอิเล็กทริกของเขา”
2465/1922 นีลส์ เฮนริค เดวิด บอหร์ เดนมาร์ก “สำหรับผลงานของเขาเกี่ยวกับการสืบเสาะค้นหา โครงสร้างของอะตอม และ การที่พวกมันแผ่รังสี”
2466/1923 โรเบิร์ต แอนดรูวส์ มิลลิแกน สหรัฐอเมริกา “สำหรับงานเกี่ยวกับ ประจุพื้นฐานของไฟฟ้า และ ผลกระทบโฟโตอิเล็กทริก”
2467/1924 คาร์ล มานเน ยอร์จ ซีกบาห์น สวีเดน “สำหรับการค้นพบ และ งานวิจัย ในสาขา การหาแถบความถี่จำเพาะด้วยเอกซ์เรย์ (X-ray spectroscopy)”
2468/1925 เจมส์ แพรงค์
กุสตาฟ ลุดวิก เฮิร์ตซ์ สาธารณรัฐไวมาร์
สาธารณรัฐไวมาร์ “สำหรับการค้นพบกฎที่ครอบคลุมการปะทะระหว่าง อิเล็กตรอน และ อะตอม”

[แก้] พุทธศักราช 2469-2493ปี พ.ศ./ค.ศ. ชื่อ ประเทศ หัวข้อ
2469/1926 ฌอง บาติสต์ แปร์แรง ฝรั่งเศส “สำหรับการศึกษาของเขาในเรื่องโครงสร้างที่ไม่ต่อเนื่องของสสาร โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับการค้นพบสมดุลของการตกตะกอน”
2470/1927 Arthur Compton
Charles Thomson Rees Wilson ออสเตรีย
สหราชอาณาจักร “สำหรับการค้นพบปรากฏการณ์คอมป์ตัน (Compton scattering)”
“สำหรับวิธีการของเขาในการทำเส้นทางของอนุภาคที่มีประจุโดยการรวมตัวของไอ”
2471/1928 โอเวน วิลลานส์ ริชาร์ดสัน สหราชอาณาจักร “สำหรับงานของเขาเกี่ยวกับ การปลดปล่อยเทอร์มิออนิก และ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง สำหรับการค้นพบ กฎของริชาร์ดสัน ซึ่งได้ถูกตั้งชื่อขึ้นตามชื่อของเขา”
2472/1929 เจ้าชาย ลุยส์-วิกตอร์ ปิแยร์ เรย์มอนด์ เดอ บรอ-กลี (หรือ เดอ บรอยก์) ฝรั่งเศส “สำหรับการค้นพบธรรมชาติความเป็นคลื่นของอิเล็กตรอน”
ดูเพิ่มเติม สมมุติฐานของ เดอ บรอ-กลี
2473/1930 จันทราเสการ์ เวนกาตะ รามาน อินเดีย “สำหรับงานของเขาเกี่ยวกับการกระเจิงของแสง และ สำหรับการค้นพบ การกระเจิงของรามาน ซึ่งถูกตั้งชื่อขึ้นตามชื่อของเขา”
2475/1932 เวอร์เนอร์ คาร์ล ไฮเซนแบร์ก สาธารณรัฐไวมาร์ “สำหรับการสร้างกลศาสตร์ควอนตัม ซึ่งนำไปสู่การค้นพบรูปแบบอื่นๆ ของ ไฮโดรเจน”
2476/1933 แอร์วิน ชเรอดิงเงอร์
พอล ดิแรก ออสเตรีย
สหราชอาณาจักร “สำหรับการค้นพบรูปแบบต่างๆ ที่มีประโยชน์ต่อ ทฤษฎีอะตอม”
2477/1934 ไม่มีการมอบรางวัล เงินรางวัล 1/2 มอบคืนแก่กองทุนหลัก และเงินรางวัล 1/2 มอบคืนแก่กองทุนพิเศษของรางวัลสาขานี้
2478/1935 เจมส์ แชดวิก สหราชอาณาจักร “สำหรับการค้นพบนิวตรอน”
2479/1936 วิคทอร์ ฟรันซ์ เฮสส์ ออสเตรีย “สำหรับการค้นพบการแผ่รังสีคอสมิก”
คาร์ล เดวิด แอนเดอร์สัน สหรัฐอเมริกา “สำหรับการค้นพบโพซิตรอน”
2480/1937 Clinton Joseph Davisson
George Paget Thomson สหรัฐอเมริกา
สหราชอาณาจักร “สำหรับการค้นพบการเลี้ยวเบนของอิเล็กตรอนโดยใช้ผลึกเป็นสลิต”
2481/1938 เอนรีโก แฟร์มี “สำหรับการสาธิตการมีอยู่ของสารกัมมันตรังสีชนิดใหม่ที่ผลิตโดยการฉายรังสีนิวตรอนและสำหรับการค้นพบปฏิกิริยานิวเคลียร์ที่ทำให้เกิดโดยนิวตรอนพลังงานต่ำslow neutrons”
2482/1938 Ernest Lawrence สหรัฐอเมริกา “สำหรับการคิดค้นและพัฒนาเครื่องแยกปรมณู (the cyclotron)และผลลัพธ์ที่ได้จากมัน โดยเฉพาะผลงานเกี่ยวกับสารกัมมันตรังสีประดิษฐ์ (artificial radioactive elements)”
2483/1940 ไม่มีการมอบรางวัล เงินรางวัล 1/2 มอบคืนแก่กองทุนหลัก และเงินรางวัล 1/2 มอบคืนแก่กองทุนพิเศษของรางวัลสาขานี้
2484/1941
2485/1942
2486/1943 ออตโต ชแตร์น สหรัฐอเมริกา “สำหรับผลงานของเขาที่ไปสู่การพัฒนา the molecular ray methodและการค้นพบโมเมนต์แม่เหล็กของโปรตอน”
2487/1944 อิสิดอร์ อิซาค ราบี สหรัฐอเมริกา “สำหรับวิธีการสั่นพ้องของเขา สำหรับบันทึกคุณสมบัติทางแม่เหล็ก ของ นิวเคลียสของอะตอม”
2488/1945 วอล์ฟกัง แอร์นสท์ เพาลี ออสเตรีย “สำหรับการค้นพบหลักการกีดกัน ซึ่งถูกเรียกได้อีกอย่างว่า หลักของเพาลี”
2489/1946 Percy Williams Bridgman สหรัฐอเมริกา “สำหรับการประดิษฐ์อุปกรณ์ในการผลิตแรงกดดันสูงและสำหรับการค้นพบของเขาในสาขาฟิสิกส์แรงดันสูง”
2490/1947 Edward Victor Appleton สหราชอาณาจักร “สำหรับการตรวจสอบทางฟิสิกต์ของบรรยากาศชั้นสูง (the upper atmosphere) โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับการค้นพบ Appleton layer”
2491/1948 Patrick Blackett สหราชอาณาจักร “สำหรับการพัฒนาวิธี Wilson cloud chamber และนการค้นพบของเขาในด้านของฟิสิกส์นิวเคลียร์และรังสีจักรวาล”
2492/1949 Hideki Yukawa ญี่ปุ่น “สำหรับการทำนายการมีอยู่ของ mesons บนการทำงานเชิงทฤษฎีต่อแรงนิวเคลียร์”
2492/1950 Cecil Frank Powell สหราชอาณาจักร “สำหรับการพัฒนาวิธีการถ่ายภาพของการศึกษากระบวนการทางนิวเคลียร์และการค้นพบเกี่ยวกับ mesons ที่ทำด้วยวิธีการนี้”

[แก้] พุทธศักราช 2494-2518ปี พ.ศ./ค.ศ. ชื่อ ประเทศ หัวข้อ
2496/1953 ฟริตส์ เซอร์นิคะ เนเธอร์แลนด์ “สำหรับการสาธิตวิธีความแตกต่างของเฟส (phase contrast method) โดยเฉพาะอย่างยิ่ง สำหรับ สิ่งประดิษฐ์ของเขา — กล้องจุลทรรศน์ชนิดที่ใช้ความต่างเฟส”
2497/1954 มักซ์ บอร์น เยอรมนีตะวันตก “สำหรับงานวิจัยพื้นฐานของเขาเกี่ยวกับกลศาสตร์ควอนตัม โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การตีความหมายเชิงสถิติของ ฟังก์ชันคลื่น”
วาลเทอร์ โบเท เยอรมนีตะวันตก “สำหรับวิธีการเหตุการณ์อุบัติพร้อม (coincidence method) และ การค้นพบอื่นๆ โดยวิธีการนั้น”
2498/1955 วิลลิส ยูจีน แลมบ์ สหรัฐอเมริกา “สำหรับการค้นพบของเขาเกี่ยวกับ โครงสร้างละเอียด (fine structure) ของ ความถี่จำเพาะ (spectrum) ของไฮโดรเจน” ดูเพิ่มเติม การเลื่อนของแลมบ์ (Lamb shift)
2499/1956 วิลเลียม แบรดฟอร์ด ชอกลีย์
จอห์น บาร์ดีน
วอลเตอร์ เฮาเซอร์ แบรตเทน สหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกา การวิจัยด้านสารกึ่งตัวนำ (semiconductors) และการค้นพบปรากฏการณ์ทรานซิสเตอร์
2501/1958 ปาเวล อเลกซีเยวิช เชียเรนคอฟ
อิลยา มิไฮลาวิช ฟรานค
อีกอร์ เยเกเนวิช ตามม์ สหภาพโซเวียต
สหภาพโซเวียต
สหภาพโซเวียต สำหรับการค้นพบปรากฏการณ์เชียเรนคอฟ
2505/1962 เลฟ ดาวิดาวิช ลันเดา สหภาพโซเวียต “สำหรับผลงานที่ยอดเยี่ยมและโดดเด่นในทางฟิสิกส์ของสสารควบแน่น”
2507/1964 ชาร์ลซ์ ฮาร์ด เทาซ์
นิคาลัย เกนนาดิเยวิช บาซัฟ
อเลกซานดระ มิไฮลาวิช โพรฮารอฟ สหรัฐอเมริกา
สหภาพโซเวียต
สหภาพโซเวียต “สำหรับงานพื้นฐานเกี่ยวกับ อิเล็กทรอนิกส์ควอนตัม (quantum electronics) ซึ่งนำไปสู่การสร้าง เครื่องสั่น (oscillator) และ เครื่องขยาย (amplifier) โดยยืนพื้นบนหลักการของ เมเซอร์-เลเซอร์ (maser-laser)”
2508/1965 ชินอิชิโร โทโมนางะ
จูเลียน ชวิงเกอร์
ริชาร์ด ฟิลลิพส์ ฟายน์มัน ญี่ปุ่น
สหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกา “สำหรับงานพื้นฐานของพวกเขาเกี่ยวกับ อิเล็กโทรดายนามิกส์ควอนตัม (quantum electrodynamics) โดยผลที่ตามมาได้หยั่งรากลึกลงไปในฟิสิกส์ของอนุภาคพื้นฐาน (physics of elementary particles)”
2509/1966 อัลเฟรด คาสเทลอร์ ฝรั่งเศส “สำหรับการค้นพบและพัฒนาทัศนวิธีในการศึกษา การสั่นพ้องแบบเฮิรตซ์ (Hertzian resonances) ในอะตอม”
2510/1967 Hans Albrecht Bethe สหรัฐอเมริกา “สำหรับการคิดค้นทฤษฎีด้านปฏิกิริยานิวเคลียร์ โดยเฉพาะการค้นพบที่เกี่ยวกับการผลิตพลังงานในดาวฤกษ์”[2]
2511/1968 Luis Walter Alvarez สหรัฐอเมริกา “for his decisive contributions to elementary particle physics, in particular the discovery of a large number of resonance states, made possible through his development of the technique of using hydrogen bubble chamber and data analysis”[3]
2512/1969 Murray Gell-Mann สหรัฐอเมริกา “for his contributions and discoveries concerning the classification of elementary particles and their interactions”[4]
2513/1970 Hannes Olof Gösta Alfvén Sweden “for fundamental work and discoveries in magneto-hydrodynamics with fruitful applications in different parts of plasma physics”[5]
2514/1971 เดนนิส กาบอร์ สหราชอาณาจักร “สำหรับสิ่งประดิษฐ์ของเขา และ การพัฒนาวิธีการโฮโลแกรม (holographic method)”
2515/1972 จอห์น บาร์ดีน
ลีออน นีล คูเปอร์
จอห์น โรเบิร์ต ชริฟเฟอร์ สหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกา การพัฒนาทฤษฎีสภาพนำยวดยิ่ง (superconductivity) หรือที่นิยมเรียกว่าทฤษฎี BCS

[แก้] พุทธศักราช 2519-2543ปี พ.ศ./ค.ศ. ชื่อ ประเทศ หัวข้อ
2522/1978 ปีเตอร์ เลโอนิดาวิช คาปิซา สหภาพโซเวียต “สำหรับผู้คิดค้นและค้นพบในงานด้านฟิสิกส์อุณหภูมิต่ำ”
อาร์โน เพนเซียส
โรเบิร์ต วิลสัน สหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกา “สำหรับการค้นพบรังสีพื้นหลังของเอกภพ”
2524/1981 นิโคลาส โบลมเบอร์เกน
อาเธอร์ ลีโอนาร์ด ชอว์โลว์ สหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกา “สำหรับการมีส่วนร่วมในการพัฒนาการหาความถี่จำเพาะโดยใช้เลเซอร์ (laser spectroscopy)”
2532/1989 นอร์แมน ฟอสเตอร์ แรมซี สหรัฐอเมริกา “สำหรับการประดิษฐ์วิธีการสนามการสั่นแยก (separated oscillatory fields method) และ การใช้ประโยชน์ของมันใน เมเซอร์ไฮโดรเจน (hydrogen maser) และ นาฬิกาอะตอมอื่นๆ (atomic clocks)”
ฮานส์ จอร์จ เดอเมลท์
วอล์ฟกัง เพาล์ สหรัฐอเมริกา
เยอรมนี “สำหรับการพัฒนาเทคนิคการกักขังไอออน (ion trap technique)”
2540/1997 สตีเฟน ชู
โคลด โคเฮน-ทานนุดจิ
วิลเลียม แดเนียล ฟิลลิพส์ สหรัฐอเมริกา
ฝรั่งเศส
สหรัฐอเมริกา “สำหรับการพัฒนาวิธีการทำให้อะตอมเย็นลง และ การกักขังอะตอม ด้วยแสงเลเซอร์”
2543/2000 แจค คิลบี สหรัฐอเมริกา “สำหรับงานวิจัยด้านระบบปริภัณฑ์”
ชาเรส อีวานาวิช อัลฟโยรอฟ
เฮอร์เบิร์ต โครเมอร์ รัสเซีย
สหรัฐอเมริกา “สำหรับการคิดค้นและพัฒนาเทคนิคด้านฟิสิกส์ของสารกึ่งตัวนำ”

[แก้] พุทธศักราช 2544-2568ปี พ.ศ./ค.ศ. ชื่อ ประเทศ หัวข้อ
2544/2001 อีริค แอลลิน คอร์เนลล์
วอล์ฟกัง เคทแทร์เล
คาร์ล เอดวิน ไวอ์แมน สหรัฐอเมริกา
เยอรมนี
สหรัฐอเมริกา “สำหรับการบรรลุผลสำเร็จในการทำ สถานะควบแน่นแบบ โบส-ไอน์สไตน์ ใน ก๊าซอัลคาไลเจือจาง และ สำหรับ การแรกเริ่มศึกษาพื้นฐานของคุณสมบัติของ สถานะควบแน่น”
2545/2002 เรย์มอนด์ เดวิส
มาซาโตชิ โคชิบา สหรัฐอเมริกา
ญี่ปุ่น การศึกษาฟิสิกส์ดาราศาสตร์จากการตรวจจับอนุภาค “นิวทริโน” ในอวกาศ (cosmic neutrinos)
ริคคาร์โด แจ็คโคนี สหรัฐอเมริกา บุกเบิกสาขาฟิสิกส์ดาราศาสตร์ ซึ่งนำไปสู่การค้นพบแหล่งกำเนิดรังสีเอกซ์ในอวกาศ
2546/2003 อเลกซี่ อเลกซีเยวิช อาบริโคซอฟ
วิตาลี ลาเซียเรียวิช กินซ์บูร์ก
แอนโทนี่ เลกเกท รัสเซีย
รัสเซีย
สหราชอาณาจักร “เป็นผู้คิดค้นทฤษฎีตัวนำยิ่งยวดประเภททุติยภูมิและทฤษฎีของเหลวยิ่งยวดฮีเลียม-3”
2547/2004 เดวิด เจ. กรอส
เอช. เดวิด พอลิตเซอร์
แฟรงก์ วิลเชก สหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกา สำหรับการค้นพบ ความอิสระเข้าใกล้ ในทฤษฎี ปฏิกิริยาอย่างเข้ม
2548/2005 รอย เจย์ กลอเบอร์ สหรัฐอเมริกา “สำหรับการมีส่วนร่วมในทฤษฎีควอนตัมของ ความพร้อมเพรียงเชิงทัศนศาสตร์ (optical coherence)”
จอห์น ลิวอีส ฮอลล์
เทโอดอร์ วอล์ฟกัง เฮนช์ สหรัฐอเมริกา
เยอรมนี “สำหรับการมีส่วนร่วมในการพัฒนา การหาความถี่จำเพาะที่มีความแม่นยำโดยการใช้เลเซอร์ รวมไปถึงเทคนิคหวีความถี่เชิงทัศนศาสตร์ (optical frequency comb technique)”
2549/2006 จอห์น ซี แมเธอร์
จอร์จ เอฟ สมูท สหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกา “สำหรับการค้นพบรูปแบบวัตถุดำและ ความไม่สม่ำเสมอ (Anisotropy) ของ รังสีจักรวาลพื้นหลังในย่านไมโครเวฟ (cosmic microwave background radiation)”
2550/2007 อัลเบิร์ต เฟิร์ต
ปีเตอร์ กรุนแบร์ก ฝรั่งเศส
เยอรมนี “สำหรับการค้นพบ ปรากฏการณ์ ความต้านทานแม่เหล็ก ขนาดยักษ์ (Giant magnetoresistive effect) ของพวกเขา”
2551/2008 โยอิชิโร นัมบุ ญี่ปุ่น
สหรัฐอเมริกา “สำหรับการค้นพบกลไกการทำลายสมมาตรที่เกิดขึ้นเอง (Spontaneous symmetry breaking) ในฟิสิกส์ที่เล็กกว่าอะตอม (subatomic physics)”
มาโกโตะ โคบายาชิ
โตชิฮิเดะ มาสคาวะ ญี่ปุ่น “สำหรับการค้นพบต้นกำเนิดของสมมาตรที่ถูกทำลาย ซึ่งทำนายการมีอยู่ของ ควาร์ก อย่างน้อยสามตระกูล ในธรรมชาติ”
2552/2009 ชาร์ลส ก. เกา สหราชอาณาจักร “สำหรับความสำเร็จที่เป็นกุญแจพื้นฐานเกี่ยวกับการส่งผ่านแสงในเส้นใยนำแสงสำหรับการสื่อสารเชิงทัศนศาสตร์”
วิลลาร์ด ส. บอยล์
จอร์จ อ. สมิธ แคนาดา
สหรัฐอเมริกา “สำหรับการประดิษฐ์ วงจรกึ่งตัวนำ ที่เกี่ยวกับการรับภาพ – ตัวตรวจวัดซีซีดี (CCD)”
2553/2010 อันเดร ไกม
คอนสแตนติน โนโวเซลอฟ รัสเซีย/ เนเธอร์แลนด์
รัสเซีย/ สหราชอาณาจักร “สำหรับการทดลองบุกเบิก เกี่ยวกับ กราฟีน วัสดุสองมิติ”
2554/2011 ซอล เพิร์ลมุตเตอร์ (Saul Perlmutter)
อดัม รีสส์ (Adam Riess)
ไบรอัน ชมิดท์ (Brian Schmidt) สหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกา/ ออสเตรเลีย “สำหรับงานวิจัยเกี่ยวกับซูเปอร์โนวาและการค้นพบว่าเอกภพกำลังขยายด้วยอัตราเร่งคงที่”
2555/2012 แซร์ฌ อาร็อช (Serge Haroche)
เดวิด เจ. ไวน์แลนด์ (David J. Wineland) ฝรั่งเศส
สหรัฐอเมริกา “สำหรับวิธีทดลองแบบเปิดโลกที่ช่วยให้สามารถทำการวัด และ จัดการระบบควอนตัม เฉพาะเจาะจงแต่ละระบบได้”

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s